آئین‎نامه ایمنی کار در ارتفاع3

شروع موضوع توسط nasim ‏8 می 2017 در انجمن ایمنی در ارتفاع

  1. nasim

    nasim New Member

    تاریخ عضویت:
    ‏8 می 2017
    ارسال ها:
    16
    تشکر شده:
    3
    جنسیت:
    زن
    فصل سوم ـ جایگاه کار

    ماده۴۹ـ کلیه جایگاه های کار در ارتفاع باید دارای محل استقرار، پاخور، نرده حفاظتی و راه دسترسی ایمن مطابق با استانداردهای معتبر باشد.

    ماده۵۰ ـ اطراف جایگاه کار باید دارای حفاظ متناسب با نوع کار و ایمن باشد و همچنین جایگاه کار و کارگران مربوطه به سامانه متوقف‌کننده از سقوط تجهیز گردند.

    ماده۵۱ ـ عرض جایگاه‌ کار باید متناسب با نوع کار انتخاب شده و در هیچ حالتی نباید از ۶۰ سانتیمتر کمتر باشد.

    ماده۵۲ ـ پوشش‌های کف که برای جایگاه کار استفاده می‌شوند باید حداقل روی سـه تکیـه‌گاه نگهداری شوند، مگر آنکه فاصله بین تکیه‌گاه‌ها متناسب با ضخامت الوار و به گونه‌ای باشد که خطر شکم‌دادگی بیش از حد یا بلندشدن تخته وجود نداشته و از مقاومت و استحکام کافی برخوردار باشد.

    ماده۵۳ ـ فاصله بین دیوار و جایگاه کار به جز دیوارکوب و نردبانی باید طوری باشد که امکان سقوط کارگر در هیچ حالتی از جایگاه کار ممکن نباشد و در مواردی که کـار بر روی جایگـاه کار بـصورت نشسته انجام می‌شـود نباید این فاصـله بیش از ۴۵ سانتیمتر باشد.

    ماده۵۴ ـ برای جلوگیری از وقـوع حوادث احتمالی، فضای جایــگاه کار باید عاری از هرگونه حفره، دست‌انداز، پیش‌آمدگی و سایر موارد مشابه باشد.

    تبصره ـ محل ورود افراد از راه دسترسی به جایگاه کار باید دارای حفاظ یا سرپوش لولایی مناسب و ایمن باشد.

    ماده۵۵ ـ نصب سرپوش حفاظتی در لبه خارجی جایگاه کار الزامی است.

    ماده۵۶ ـ تیرهای پیش‌آمده جایگاه کار آویزان باید دارای مقاومت، استحکام کافی و پایداری بوده و با اتصالات مناسب به تکیه‌گاهی ایمن متصل و مهار گردند.

    ماده۵۷ ـ انتهای هر یک از تیرهای پیش‌آمده جایگاه کار آویزان باربر باید مجهز به قطعه متوقف‌کننده باشد.

    ماده۵۸ ـ طناب جایگاه کار آویزان باید مطابق با شرایط ذیل باشد:

    الف ـ با ضریب اطمینان ۱۰ برای رشته‌ای و فیبرها و ضریب اطمینان ۶ برای سیم فولادی

    ب ـ حداقل دو دور انتهای طناب روی قرقره یا پولی باقی مانده باشد.

    ج ـ فاصله طنابها از یکدیگر حداکثر 3/5 متر

    ماده۵۹ ـ فاصله جایگاه کار آویزان از سازه باید به گونه‌ای باشد که به هیچ عنوان احتمال تماس یا برخورد جایگاه کار با سازه وجود نداشته باشد.

    ماده۶۰ ـ در صورت عدم استفاده از جایگاه کار آویزان باید نسبت به جمع‌آوری یا مهار آن به سازه اقدام گردد .

    ماده۶۱ ـ کشنده‌های موتوری (وینچ) یا تجهیزات بالابر جایگاه کار آویزان باید بصورت مناسبی روی تکیه‌گاه متصل، مهار و قابل بهره‌برداری باشند.

    ماده۶۲ ـ استقرار بیش از دو نفر در جایگاه کار آویزان با راه‌انداز دستی ممنوع است.

    ماده۶۳ ـ کلیدهای قطع و وصل جایگاه کار آویزان باید به گونه‌ای باشد که پس از برداشتن فشار دست از روی آن موتور فورا متوقف شده و جایگاه را بصورت ایمن نگه دارد.

    ماده۶۴ ـ طنابهای جایگاه کار آویزان باید به مرکز تیرهای پیش آمده متصل شده و نیروهای حاصل از این اتصال باید مستقیما به قرقره انتقال یابد.

    ماده۶۵ ‌ـ جایگاه کار دیوارکوب باید از جنس فلز مقاوم با عرض حداکثر ۷۵ سانتیمتر قادر به تحمل حداقل نیروی ۱۷۵ کیلوگرم وارده به قسمت جلوی آن باشد.

    ماده۶۶ ـ چنانچه جایگاه کار در مکانی قرار گیرد که زیر آن آب یا خطر غرق‌شدگی وجود دارد کارفرما مکلف است جلیقه نجات برای عامل کار در ارتفاع و تیم امداد و نجات با تجهیزات مناسب فراهم نماید.

    ماده۶۷ ـ جایگاه کار باید کاملا تمیز و عاری از هرگونه مواد لغزنده بوده و از سقوط اشیاء و عدم تعادل فرد روی آن جلوگیری نماید.


    فصل چهارم ـ داربست

    ماده۶۸ ـ کارفرما مکلف است نسبت به نصب تابلو با مشخصات زیر که توسط مجری ذیصلاح به داربست نصب گردیده اقدام نماید:

    الف ـ نام شرکت

    ب ـ نام و نام خانوادگی مدیر مسئول

    ج ـ نام و نام خانوادگی مسئول فنی

    دـ تلفن تماس شرکت

    رـ آدرس شرکت

    ماده۶۹ ـ برپایی، جمع‌آوری و نگهداری و هرگونه تغییر در سازه داربست باید تحت نظارت و سرپرستی شخص ذیصلاح انجام گردد.

    ماده۷۰ـ شـخص ذیصلاح باید از استحکام کافی سازه داربست قبل از شروع به کار، هنگام تعویض اجزاء، وقفه طولانی در استفاده از آن یا قرار گرفتن در شرایط جوی نامساعد اطمینان حاصل نموده و مستندات تایید استحکام سازه مذکور باید در کارگاه و شرکت مجری نگهداری شود.

    ماده۷۱ـ داربست باید بر روی سطوح مناسب، صاف، هموار و غیرشیبدار برپا گردیده و دارای کفشک (تکیه‌گاه) باشد تا از نوسانات، جابجایی و لغزش آن جلوگیری بعمل آورده و نصب پایه‌ها بر روی آجر، بشکه، جعبه، دریچه‌های آدم‌رو و سایر موارد مشابه به عنوان تکیه‌گاه پایه داربست ممنوع است.

    ماده۷۲ـ داربست‌ها به جز داربست نردبانی باید از تمامی اجزاء زیر برخوردار باشند:

    الف ـ کف پایه یا کفشک (به غیر از دیوار کوب، معلق، آویزان )

    ب‌ـ پایه

    ج ـ تیر باربر

    دـ تیر افقی

    هـ ـ میله اتصال

    وـ میله بالایی

    زـ میله میانی

    ح ـ صفحات پاخور

    ط ـ حفاظ مناسب بین میله میانی و پاخور

    ی ـ راه دسترسی مناسب و ایمن

    ک ـ پوشش کف محل استقرار کارگر و مصالح مقاوم و مناسب با نوع کار و تعداد کافی

    ل‌ـ لوله مهار

    م‌ـ بادبندهای عمودی، افقی، عرضی، طولی و مورب

    ت ـ بالشتک (به غیر از دیوار کوب )

    ن‌ـ بست و اتصالات

    ماده۷۳ـ دهانه داربست یا فاصله دو پایه عمودی داربست نباید بیش از 2/4 متر باشد .

    ماده۷۴ـ در صورت نیاز به نصب هرگونه تجهیزات روی داربست شخص ذیصلاح باید استحکام، مقاومت و مهار اجزاء آن را کنترل و بررسی نموده و مجوز نصب را بر روی داربست صادر نماید .

    ماده۷۵ـ در برپایی، استفاده و جمع‌آوری داربست رعایت موارد زیر الزامی است:

    الف ـ جمع‌آوری تجهیزات و مصالح از روی داربست بعد از اتمام کار روزانه

    ب ـ کشیدن تمامی میخها از قطعات پیاده شده چوبی

    ج ـ توزیع بار بصورت یکنواخت بر روی داربست

    دـ تعبیه بالشتک مخصوص در زیر کابل یا طناب داربست به لحاظ احتمال بریدگی و ساییدگی

    ح ـ عدم انجام کار بر روی داربست معیوب و ناقص

    وـ تعطیل نمودن کار بر روی داربست در شرایط جوی نامساعد

    زـ عدم بارگذاری بیش از حد مجاز طراحی بر روی داربست

    ماده۷۶ـ داربست باید قادر به تحمل حداقل ۴ برابر بار وارده (مصالح و وزن کارگر) باشد.

    ماده۷۷ـ داربستها باید سالم و عاری از هرگونه عیب و نقص نظیر ترک‌خوردگی، زنگ‌زدگی، له‌شدگی، پوسیدگی و سایر عیوب ظاهری بوده و بطور مطمئن مهار و بهم متصل شده و امکان جابجایی و لغزش در حین انجام کار وجود نداشته باشد.

    ماده۷۸ـ در صورتی که در حین حمل بار بسمت بالا و پایین امکان برخورد آن با داربست وجود داشته باشد سراسر مسیر باید با نرده‌های حفاظتی عمودی پوشیده شود.

    ماده۷۹ـ داربست‌ها به جز نردبانی باید از لوله مهار و بادبندهای مناسب (مورب، عمودی، افقی، طولی و عرضی) برای جلوگیری از حرکت جانبی برخوردار باشد.

    ماده۸۰ ـ استفاده از لوله‌های مهاری و دستکها برای اتصال به سازه به منظور پایداری و ثبات کامل داربست الزامی است .

    ماده۸۱ ـ طول دستکهایی که در داخل‌ دیوار برای اتصال داربست با سازه به عنوان مهار یا پوشش فاصله بین داربست تا سطح سازه استفاده می‌شود، نباید از ۱۵۰ سانتیمتر بیشتر باشد.

    ماده۸۲ ـ جایگاه‌ کار در داربست‌ باید حداقل یک متر پایین‌تر از انتهای پایه‌های عمودی قرار گیرد.

    ماده۸۳ ـ هر پایه داربست باید دارای کفشک دایره‌ای شکل به مساحت حداقل ۱۵۰ سانتیمتر مربع یا مربعی شکل به مساحت حداقل ۱۷۵ سانتیمتر مربع با ضخامت حداقل ۵ میلیمتر بوده و از جنس مقاوم باشد.

    ماده۸۴ ـ در اماکنی که افراد زیر داربست مشغول بکار هستند راه عبوری یا راه دسترسی داربست را باید با استفاده از حفاظ‌های مناسب ایمن نمود.

    تبصره ـ در صورت استفاده از شبکه‌های فلزی به عنوان حفاظ باید چشمی‌های شبکه مذکور حداکثر ۲ سانتیمتر مربع باشند.

    ماده۸۵ ـ برای دسترسی به تراز بالاتر در کلیه داربست‌ها به جز نردبانی باید از نردبان ثابت با پاگرد حفاظ دار ایمن استفاده گردد.

    ماده۸۶ ـ در صورت استفاده از راه پله به عنوان راه دسترسی در داربست این راه پله ها باید دارای شرایط ذیل باشند:

    الف ـ ارتفاع پله ۱۵ سانتیمتر

    ب ـ کف پله به طول حداکثر ۳۰ سانتیمتر

    ج ـ نرده راه پله به ارتفاع حداکثر ۱۱۰ سانتیمتر و در سطوح شیب‌دار حداقل ارتفاع ۷۵ سانتیمتر

    ماده۸۷ ـ انتقال یا جابجایی داربست‌های متحرک چرخدار با نفر مستقر شده روی آن ممنوع است.

    ماده۸۸ ـ تمامی داربست‌ها به جزء داربست متحرک باید در دو جهت عمودی و افقی به سازه محکم مهار شوند.

    ماده۸۹ ـ حداکثر ارتفاع مجاز برای داربست متحرک برجی 9/6 متر بوده و برای ارتفاع بیش از آن داربست مذکور باید مهار گردد.
    ماده۹۰ـ در داربست برجی متحرک نسبت ارتفاع به عرض نباید بیش از ۳ به ۱ باشد.

    ماده۹۱ـ کلیه چرخهای داربست متحرک باید مجهز به قفل مناسب بوده و قطر خارجی چرخها نباید از 12/5 سانتیمتر کمتر باشد .(شکل ۴۸)

    ماده۹۲ـ در داربست برجی ثابت نسبت ارتفاع به عرض نباید بیش از ۴ به ۱ باشد .

    ماده۹۳ـ حداکثر ارتفاع داربست برجی ثابت در حالت آزاد نباید بیش از ۱۲ متر باشد.


    فصل پنجم ـ روش دسترسی با طناب

    ماده۹۴ـ شخص ذیصلاح باید نسبت به ایجاد نقاط تکیه‌گاهی ایمن، نصب و جمع‌آوری طناب‌های عملیات و پشتیبان برای عامل کار در ارتفاع اقدام نماید.

    ماده۹۵ـ شخص ذیصلاح باید قبل از شروع هر شیفت کاری نسبت به ابلاغ دستورالعملاجرایی شروع به کار عامل کار در ارتفاع اقدام نموده و مجوز شروع به کار وی را صادر نماید.

    ماده۹۶ـ در عملیات دسترسی با طناب حضور تیم یا فرد نجات‌دهنده الزامی است.

    ماده۹۷ـ عامل کار در ارتفاع باید همواره دارای حداقل دو نقطه اتکاء یا تماس بوده و هر یک از نقاط اتکاء باید بصورت مجزا به یک تکیه‌گاه ایمن متصل شده باشند.

    ماده۹۸ـ استفاده بیش از یک نفر به صورت همزمان از یک طناب ممنوع است .
     
    wfaejoosh از این پست تشکر کرده است.

به اشتراک بگذارید